Blisko jest, u drzwi

Opublikowano: niedziela, 14 listopad 2021
257241933 4414488878664549 4947009314456684535 nEwangelia (Mk 13, 24-32)
Sąd ostateczny
Jezus powiedział do swoich uczniów:
«W owe dni, po wielkim ucisku, „słońce się zaćmi i księżyc nie da swego blasku. Gwiazdy będą spadać z nieba i moce na niebie” zostaną wstrząśnięte.
 
 
 
Wówczas ujrzą Syna Człowieczego, przychodzącego w obłokach z wielką mocą i chwałą. Wtedy pośle On aniołów i „zgromadzi swoich wybranych z czterech stron świata, od krańca ziemi po kraniec nieba”.
 
A od figowca uczcie się przez podobieństwo. Kiedy już jego gałąź nabrzmiewa sokami i wypuszcza liście, poznajecie, że blisko jest lato. Tak i wy, gdy ujrzycie te wydarzenia, wiedzcie, że to blisko jest, u drzwi.
 
Zaprawdę, powiadam wam: Nie przeminie to pokolenie, aż się to wszystko stanie. Niebo i ziemia przeminą, ale słowa moje nie przeminą. Lecz o dniu owym lub godzinie nikt nie wie, ani aniołowie w niebie, ani Syn, tylko Ojciec».
 
Dzisiejsze pierwsze czytanie to Księga Daniela, która mówi jak będzie wyglądać Zmartwychwstanie w czasach ostatecznych: 
W owym czasie wystąpi Michał, wielki książę, który jest opiekunem dzieci twojego narodu. Wtedy nastąpi okres ucisku, jakiego nie było, odkąd narody powstały, aż do chwili obecnej. W tym czasie naród twój dostąpi zbawienia: ci wszyscy, którzy zapisani są w księdze. Wielu zaś, co śpi w prochu ziemi, zbudzi się: jedni do wiecznego życia, drudzy ku hańbie, ku wiecznej odrazie. ( Dn 12,1-2)
 
Ale dzisiejsza Ewangelia, to nie tylko opowieść o końcu świata. To kolejna lekcja dostrzegania znaków i właściwego ich odczytywania.
Znaki są codzienną mową Boga. Mówią do nas nie tylko przez "życiowe wstrząsy", po których myślimy, że nic już nie będzie takie samo. Czasem to zwyczajne, proste gesty, których możemy nawet niezauważyć. Mogą być piękne i trudne zarazem. Mogą zachwycać i fascynować. Czasem mogą przerażać. Można je odczytywać niewłaściwie, tylko po ludzku. Można też zachowywać się tak, jakby ich wcale nie było.
A można tak, jak Piotr, Jakub, Jan i Andrzej, po prostu zapytać o wszystko Jego. Oni chcieli odczytywać znaki w towarzystwie Boga. Kto bowiem lepiej niż On nam wyjaśni, o co w tym wszystkim chodzi?
 
„Wkrótce porwą nas obłoki
Na spotkanie z Tobą, Chryste;
Zmartwychwstały Wodzu życia,
Daj nam z Tobą śmierć pokonać.
 
O światłości i pokoju,
Gdy ujrzymy Twe oblicze
I poznamy, jakim jesteś,
Daj nam udział w Twojej chwale.”
 
/z hymnu Godziny Czytań/
Odsłony: 110