Święty Józef - wspomnienie 1 maja

Opublikowano: poniedziałek, 01 maj 2017 Agnieszka Malicka
ŚWIĘTY JÓZEF

 

 Syn Jakuba, potomek króla Dawida z pokolenia Judy. 

 Oblubieniec Najświętszej Maryi Panny.

 Opiekun i wychowawca Jezusa.

 

 

Ewangelia wg. św. Mateusza 1, 18 - 25

Z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak. Po zaślubinach Matki Jego, Maryi, z Józefem, wpierw nim zamieszkali razem, znalazła się brzemienną za sprawą Ducha Świętego. Mąż Jej, Józef, który był człowiekiem sprawiedliwym i nie chciał narazić Jej na zniesławienie, zamierzał oddalić Ją potajemnie.  Gdy powziął tę myśl, oto anioł Pański ukazał mu się we śnie i rzekł: «Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki; albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło. Porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus, On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów».  A stało się to wszystko, aby się wypełniło słowo Pańskie powiedziane przez Proroka: Oto Dziewica pocznie i porodzi Syna, któremu nadadzą imię Emmanuel, to znaczy: "Bóg z nami". Zbudziwszy się ze snu, Józef uczynił tak, jak mu polecił anioł Pański: wziął swoją Małżonkę do siebie, lecz nie zbliżał się do Niej, aż porodziła Syna, któremu nadał imię Jezus.

 

Co można powiedzieć o św. Józefie?  I dużo i mało

Potężny Patron, cichy Święty, "niemy" Święty, którego ani jedno słowo nie zostało zapisane na kartach Ewangelii. Małżonek Maryi, który jest przykładem współpracy z planem Boga przez miłość, czystość, wiarę i wytrwałość. Wierny małżonek, cenny współopiekun nad Jezusem. Dzięki zapobiegliwości i pracowitości zapewniał rodzinie utrzymanie. Odznaczał się sprawiedliwością i mocą w codziennym wykonywaniu zadania powierzonego mu przez Ojca Niebieskiego.

 

Trudno być „ aktorem drugiego planu”, trudno być w cieniu - a takim był właśnie Józef - nie mówił nic, a był przez miłość, czystość, wiarę i wytrwałość wierny w małych rzeczach.

Z objawień Maryi dla o. Gobi wiemy, że z wielką miłością przypatrywał się Józef każdego dnia wzrostowi Jezusa, Syna Bożego. Jezus zaś odwzajemniał się głęboką miłością do Józefa. Słuchał go i był mu posłuszny. Cnoty Józefa pozwoliły mu wypełnić jego niepowtarzalną opatrznościową misję. Cichość i milczenie, ukryte życie Józefa, to cnoty godne naśladowania. Dziś jest to jedno z największych powołań dla Kościoła, dla utrzymania wiary na ziemi. Życie z dala od hałasu i zgiełku, daleko od krzyków i otaczającej nas coraz bardziej wrzawy. Maryja mówi - trwajcie jak Józef - w wewnętrznym spokoju, w cichej rozmowie z Jezusem oraz ze Mną, waszą Matką.

 

Trwanie w modlitwie pokornej i ufnej, czystość i cichość, a przy tym duch walki, codzienna praca, wytrwałość, cierpliwość i wielka dobroć. Hart ducha, odwaga i męstwo. Takie cechy charakteryzują Józefa, którego powinniśmy naśladować. Z ogromnym oddaniem strzegł zagrożonego życia Jezusa już od poczęcia. Zaufał Nadziei, wbrew ludzkiej nadziei. 

 

Był wspaniałym człowiekiem, oddanym i kochającym mężem, opiekunem i ojcem. Pokazał swoim świadectwem życia, że wiarą można góry przenosić i dokonywać wielkich rzeczy; że w życiu człowiek uświęca się przez kształtowanie zwyczajnych, ludzkich, prostych cnót, prawdziwych i autentycznych. 

Czytaj więcej...

Św. Katarzyna ze Sieny - wspomnienie 29 kwietnia

Opublikowano: sobota, 29 kwiecień 2017 Agnieszka Malicka

ŚW. KATARZYNA ZE SIENY

 

( 1347 - 1380)

 

Patronka Włoch i Europy, mistyczka.

  

Kościół katolicki wspomina dziś św. Katarzynę ze Sieny, mistyczkę i stygmatyczkę, doktora Kościoła i patronkę Europy. Choć była niepiśmienna, utrzymywała kontakty z najwybitniejszymi ludźmi swojej epoki. Przyczyniła się znacząco do odnowy moralnej XIV-wiecznej Europy i odbudowania autorytetu Kościoła. Dziś bardzo potrzebne jest Jej wstawiennictwo za Europą naszych czasów, która ponownie przechodzi kryzys moralny. 

 

Św. Katarzyna to wielka mistyczka i doktor Kościoła - nie ma takiej drugiej świętej w dziejach chrześcijańskiej Europy. Pouczała papieży, kardynałów i arystokratyczne rody włoskich miast. W podróży towarzyszył jej nieustannie orszak wielbicieli - poetów, malarzy i dobrze urodzonych młodzieńców; jej dzieło : „ Dialog o Bożej Opatrzności”, stawia ją w jednym szeregu z Petrarką i Boccacciem. Dzięki niej papież powrócił z „ niewoli awiniońskiej”. Umarła młodo, ale to nie koniec rewolucyjnego ducha, którego ponieśli w świat jej wybitni współtowarzysze i emisariusze Bożej Sprawy, m. in. bł Rajmund z Kapui.

  

Pielgrzymi odwiedzający Rzym mogą na prawym brzegu Tybru, obok zamku Świętego Anioła, natknąć się na pomnik Katarzyny. Jej postać wykuta z białego marmuru jest przedstawiona jakby biegła z pośpiechem w stronę Bazyliki św. Piotra. W samym centrum Wiecznego Miasta, nieopodal Panteonu, w dominikańskim Kościele Santa Maria sopra Minerva przy głównym Ołtarzu jest grób Świętej. Ci zaś, którzy dotarli do Sieny, mogli tam odwiedzić dom rodzinny Katarzyny i oglądać pamiątki po Niej.

 

Ważniejsze jednak jest spotkanie z Katarzyną poprzez lekturę jej żywotu i niezwykłych dzieł, które przyniosły jej zasłużony tytuł doktora Kościoła. Zapoznajmy się z Jej wspaniałym żywotem ( kliknij czytaj więcej)

Czytaj więcej...

św. Wojciech - wspomnienie 23 kwietnia

Opublikowano: poniedziałek, 24 kwiecień 2017 Agnieszka Malicka

 

 

 św. Wojciech

 

( 956 - 997)

czeski duchowny katolicki,

biskup praski, misjonarz, męczennik,

święty Kościoła katolickiego

 

główny patron Polski

 

 

Wśród urokliwych lasów na pograniczu woj. pomorskiego i warmińsko-mazurskiego, w diecezji elbląskiej, leży niewielka wioska Święty Gaj. Nie wszyscy wiedzą, że według najbardziej prawdopodobnej hipotezy, właśnie tutaj zginął męczeńską śmiercią jeden z głównych patronów Polski - św. Wojciech.

 

Średniowieczne kroniki odnotowały: „Z trójki wędrowców tylko Wojciech miał szaty duchownego. Wzięto w pęta wszystkich, Wojciecha zaprowadzono na wzgórze, do jakiegoś uświęconego zapewnie gaju. Wówczas zajadły Sicco, wstrząsając włócznią z całych sił, ugodził Wojciecha, na wskroś przebijając mu serce. On zaś, obejmując przyjaciółkę śmierć, wyciągnął ramiona jak na krzyżu, który tak bardzo miłował”. 

 

Czytaj więcej...

Św. Teresa Benedykta od Krzyża - Edyta Stein - wspomnienie 9 sierpnia

Opublikowano: wtorek, 09 sierpień 2016 Agnieszka Malicka

Święta Teresa Benedykta od Krzyża

Edyta Stein

dziewica i męczennica

patronka Europy

12 października 1891 - 9 sierpnia 1942


Oczy Ukrzyżowanego zwrócone są na ciebie pytającym spojrzeniem. Czy chcesz na nowo, z całą powagą zawrzeć z Nim przymierze? Jaką dasz odpowiedź?

" Panie, do kogóż pójdę? Ty masz słowa życia wiecznego"

Gdy w 1921 roku wpadł jej w ręce opasły tom „Życia świętej Teresy z Avila”, przeczytała go z wypiekami na twarzy. – Byłam tak pochłonięta, że nie przerwałam czytania, póki nie doszłam do końca. Kiedy zamknęłam książkę, musiałam sama sobie wyznać: To jest prawda!

Święty Jan Maria Vianney - Proboszcz z Ars - wspomnienie 4 sierpnia

Opublikowano: czwartek, 04 sierpień 2016 Agnieszka Malicka

Święty Jan Maria Vianney - Proboszcz z Ars

8 maja 1786 - 4 sierpnia 1859

Patron Kapłanów

Kocham Cię, o Boże mój. I moim jedynym pragnieniem jest kochać Cię aż do ostatniego tchnienia mego życia.

Kocham Cię, o Boże nieskończenie godny miłości, i wolałbym raczej umrzeć, kochając Cię, niż przeżyć jedną chwilę bez miłości do Ciebie.

Kocham Cię o Boże mój, i pragnę nieba jedynie dla szczęścia doskonałego kochania Ciebie.

Kocham Cię, o Boże mój, i lękam się piekła jedynie dlatego, że nie ma w nim słodkiej pociechy kochania Ciebie.

O Boże mój, jeśli mój język nie jest w stanie mówić w każdej chwili, iż Cię kocham, chcę, aby moje serce powtarzało Ci to za każdym moim tchnieniem.

Ach! Uczyń mi łaske ciepienia z miłości do Ciebie i kochania Cię w cierpieniu, i spraw, bym oddał ducha kochając Cię i czując, że Cię kocham.

Im bliżej jestem mego końca, tym bardziej Cię błagam, byś zwiększył i udoskonalił moją miłość.  I tak niech się stanie. Amen.

( Akt miłości św. Proboszcza z Ars)

FILM ŻYCIORYS ŚW. JANA MARII VIANNEY - kliknij tutaj