Ewangelia na Piątą Niedzielę Zwykłą

Kategoria: Liturgia Opublikowano: niedziela, 04 luty 2018 Magdalena Grąbczewska

Słowa Ewangelii według Świętego Marka ( Mk 1, 29-39)

Jezus uzdrawia chorych

 

Po wyjściu z synagogi Jezus przyszedł z Jakubem i Janem do domu Szymona i Andrzeja. Teściowa zaś Szymona leżała w gorączce. Zaraz powiedzieli Mu o niej. On podszedł i podniósł ją, ująwszy za rękę, a opuściła ją gorączka. I usługiwała im.

 

Z nastaniem wieczora, gdy słońce zaszło, przynosili do Niego wszystkich chorych i opętanych; i całe miasto zebrało się u drzwi. Uzdrowił wielu dotkniętych rozmaitymi chorobami i wiele złych duchów wyrzucił, lecz nie pozwalał złym duchom mówić, ponieważ Go znały.

 

Nad ranem, kiedy jeszcze było ciemno, wstał, wyszedł i udał się na miejsce pustynne, i tam się modlił. Pośpieszył za Nim Szymon z towarzyszami, a gdy Go znaleźli, powiedzieli Mu: «Wszyscy Cię szukają». Lecz On rzekł do nich: «Pójdźmy gdzie indziej, do sąsiednich miejscowości, abym i tam mógł nauczać, bo po to wyszedłem».

 

I chodził po całej Galilei, nauczając w ich synagogach i wyrzucając złe duchy.

 

 

 

W dzisiejszej Ewangelii doświadczamy cudów Jezusa. On sam Swoją postawą uświadamia nam, że wyszedł do nas po to, aby uzdrowić nasze serca, nasze umysły od wszelkich nieczystości, nieprawości i ciężarów, które niosą za sobą działania złego ducha. W dzisiejszym spotkaniu z Chrystusem jesteśmy świadkami uzdrowienia przez Niego   z chorób i  wygnania złych i nieczystych duchów, demonów.

Czytaj więcej: Ewangelia na Piątą Niedzielę Zwykłą

Ewangelia na Święto Ofiarowania Pańskiego

Kategoria: Liturgia Opublikowano: sobota, 03 luty 2018 Agnieszka Malicka

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza ( Łk 2, 22-40)

Ofiarowanie Jezusa w świątyni.

 

Gdy upłynęły dni oczyszczenia Maryi według Prawa Mojżeszowego, rodzice przynieśli Jezusa do Jerozolimy, aby Go przedstawić Panu. Tak bowiem jest napisane w Prawie Pańskim: «Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu». Mieli również złożyć w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego.

 

A żył w Jerozolimie człowiek, imieniem Symeon. Był to człowiek sprawiedliwy i pobożny, wyczekiwał pociechy Izraela, a Duch Święty spoczywał na nim. Jemu Duch Święty objawił, że nie ujrzy śmierci, aż nie zobaczy Mesjasza Pańskiego.

Za natchnieniem więc Ducha przyszedł do świątyni. A gdy Rodzice wnosili Dzieciątko Jezus, aby postąpić z Nim według zwyczaju Prawa, on wziął Je w objęcia, błogosławił Boga i mówił:

 

«Teraz, o Władco, pozwól odejść słudze Twemu 

w pokoju, według Twojego słowa. 

Bo moje oczy ujrzały Twoje zbawienie, 

któreś przygotował wobec wszystkich narodów: 

światło na oświecenie pogan 

i chwałę ludu Twego, Izraela».

 

A Jego ojciec i Matka dziwili się temu, co o Nim mówiono.

Symeon zaś błogosławił Ich i rzekł do Maryi, Matki Jego: «Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu i na znak, któremu sprzeciwiać się będą. A Twoją duszę miecz przeniknie, aby na jaw wyszły zamysły serc wielu».

Była tam również prorokini Anna, córka Fanuela z pokolenia Asera, bardzo podeszła w latach. Od swego panieństwa siedem lat żyła z mężem i pozostawała wdową. Liczyła już osiemdziesiąty czwarty rok życia. Nie rozstawała się ze świątynią, służąc Bogu w postach i modlitwach dniem i nocą. Przyszedłszy w tej właśnie chwili, sławiła Boga i mówiła o Nim wszystkim, którzy oczekiwali wyzwolenia Jerozolimy.

 

A gdy wypełnili wszystko według Prawa Pańskiego, wrócili do Galilei, do swego miasta Nazaret.

 

Dziecię zaś rosło i nabierało mocy, napełniając się mądrością, a łaska Boża spoczywała na Nim.

 

 

Kobieta izraelska, rodząc dziecko, stawała się rytualnie nieczysta ( Kpł 12, 1-8). Maryja musiała więc złożyć ofiarę za swoje oczyszczenie. Według Prawa należało ofiarować baranka i gołębia lub baranka i synogarlicę. Ubodzy mogli składać jako ofiarę dwa gołębie lub dwie synogarlice. Ponadto według przepisu z Księgi Wyjścia należało wykupić pierworodnego syna ( Wj 13,13). Łukasz jednak nic o tym nie wspomina, co sugeruje, że Jezus nie został wykupiony. Znaczenie tego faktu jest podwójne. Po pierwsze, Jezus całkowicie należy do Boga. Po drugie, czeka Go taki sam los, jak zwierząt, które nie zostały wykupione - zostanie zabity. 

Czytaj więcej: Ewangelia na Święto Ofiarowania Pańskiego

Ewangelia na Czwartą Niedzielę Zwykłą

Kategoria: Liturgia Opublikowano: niedziela, 28 styczeń 2018 Magdalena Grąbczewska

Słowa Ewangelii według Świętego Marka ( Mk 1, 21-28)

Jezus naucza jak ten, który ma władzę.

 

W Kafarnaum Jezus w szabat wszedł do synagogi i nauczał. Zdumiewali się Jego nauką: uczył ich bowiem jak ten, który ma władzę, a nie jak uczeni w Piśmie.

 

Był właśnie w ich synagodze człowiek opętany przez ducha nieczystego. Zaczął on wołać: «Czego chcesz od nas, Jezusie Nazarejczyku? Przyszedłeś nas zgubić. Wiem, kto jesteś: Święty Boga».

Lecz Jezus rozkazał mu surowo: «Milcz i wyjdź z niego! » Wtedy duch nieczysty zaczął nim miotać i z głośnym krzykiem wyszedł z niego.

 

A wszyscy się zdumieli, tak że jeden drugiego pytał: «Co to jest? Nowa jakaś nauka z mocą. Nawet duchom nieczystym rozkazuje i są Mu posłuszne». I wnet rozeszła się wieść o Nim wszędzie po całej okolicznej krainie galilejskiej.

 

 

 

Stajemy dziś w obliczu cudu jakiego dokonuje Jezus. Uwolnienie od nieczystego ducha jest za przyczyną Boga kluczem do nowego lepszego życia. Tylko Jezus jest w stanie prawdziwie  przemienić duszę człowieka i jego przyszłość. Jeśli wsłuchamy się w Jego naukę, jeśli będziemy wypełniać Jego wolę, On wskaże nam drogę do bycia wolnym.

Czytaj więcej: Ewangelia na Czwartą Niedzielę Zwykłą

Ewangelia na Trzecią Niedzielę Zwykłą

Kategoria: Liturgia Opublikowano: sobota, 20 styczeń 2018 Magdalena Grąbczewska

Słowa Ewangelii według świętego Marka ( Mk 1, 14-20)

Jezus wzywa ludzi do nawrócenia i powołuje pierwszych Apostołów

 

Gdy Jan został uwięziony, Jezus przyszedł do Galilei i głosił Ewangelię Bożą. Mówił: «Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże. nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię».

Przechodząc obok Jeziora Galilejskiego, ujrzał Szymona i brata Szymonowego, Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. Jezus rzekł do nich: «Pójdźcie za Mną, a sprawię, że się staniecie rybakami ludzi».

I natychmiast zostawili sieci i poszli za Nim.

Idąc dalej, ujrzał Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego Jana, którzy też byli w łodzi i naprawiali sieci.

Zaraz ich powołał, a oni zostawili ojca swego, Zebedeusza, razem z najemnikami w łodzi i poszli za Nim.

 

 

Potrzeba wiary, aby stać się rybakami ludzi. Powołując Apostołów Jezus nie używa wyszukanych słów. Zastając ich przy codziennej pracy wzywa ich do tego, aby poszli za Nim, a On przemieni ich życie. Do tej pory bowiem byli zwykłymi rybakami, rybakami po prostu.

Doświadczając powołania przez Jezusa otrzymują możliwość stania się kimś całkiem innym. Od tej pory będą poprzez Niego, doświadczając działania Ducha Świętego, łowić ludzi. Zostali powołani do tego, aby tworzyć żywy Kościół. 

 

Jezus spotyka nas w codzienności, podczas codziennych zajęć. Dociera do nas ze Swoim zaproszeniem do przemiany naszego życia. Do nas także nie kieruje wyszukanych słów. Nas także pragnie obdarzyć Duchem. 

Zapraszając do naszego życia Jezusa, odpowiadając na Jego wezwanie i my otrzymujemy szansę na przemianę. Jezus uświęca każdą nasza czynność, jeśli czynimy ją w Jego Imieniu, zgodnie z Jego nauką, na Jego świadectwo. Jezus zaprasza nas do tego, abyśmy i my razem z Nim budowali Kościół. 

 

Czytaj więcej: Ewangelia na Trzecią Niedzielę Zwykłą

Ewangelia na Drugą Niedzielę Zwykłą

Kategoria: Liturgia Opublikowano: niedziela, 14 styczeń 2018 Magdalena Grąbczewska

Słowa Ewangelii według Świętego Jana ( J 1, 35-42)

Znaleźliśmy Mesjasza

 

Jan stał wraz z dwoma swoimi uczniami i gdy zobaczył przechodzącego Jezusa, rzekł: «oto Baranek Boży».

Dwaj uczniowie usłyszeli, jak mówił, i poszli za Jezusem.

Jezus zaś, odwróciwszy się i ujrzawszy, że oni idą za Nim, rzekł do nich: «Czego szukacie?»

Oni powiedzieli do Niego: «Rabbi! – to znaczy: Nauczycielu – gdzie mieszkasz?»

Odpowiedział im: «Chodźcie, a zobaczycie».

 

Poszli więc i zobaczyli, gdzie mieszka, i tego dnia pozostali u Niego. Było to około godziny dziesiątej.

Jednym z dwóch, którzy to usłyszeli od Jana i poszli za Nim, był Andrzej, brat Szymona Piotra. Ten spotkał najpierw swego brata i rzekł do niego: «znaleźliśmy Mesjasza» – to znaczy: Chrystusa. I przyprowadził go do Jezusa.

A Jezus, wejrzawszy na niego, powiedział: «Ty jesteś Szymon, syn Jana; ty będziesz nazywał się Kefas» – to znaczy: Piotr.

 

 

 

Dzisiejsza Ewangelia przywołuje wspomnienie powołania Apostołów i spotkania pierwszych uczniów z Jezusem. Spotkanie z Jezusem jest w ich życiu momentem przełomowym, chwilą która całkowicie odwraca bieg dotychczasowych wydarzeń. Jest to moment całkowitej zmiany optyki, zmiany dawnego systemu wartości. Bóg sam wybiera miejsce i czas kiedy chce dotrzeć do naszych serc. Zna nas lepiej niż my sami siebie znamy i zna moment kiedy stajemy się gotowi do wyjścia naprzeciw Jego Słowu.

 

Wzywając nas do pójścia za Nim, do głoszenia dobrej nowiny o Jego miłości, do pokonywania samych siebie i twardości naszych serc, stawia przed nami zadania, ale i daje nam szansę na rozpoczęcie nowego życia.

Życia Bogiem.

 

Czytaj więcej: Ewangelia na Drugą Niedzielę Zwykłą