XV Tydzień Zwykły - Czwartek

Kategoria: Liturgia Opublikowano: czwartek, 20, lipiec 2017 Agnieszka Malicka

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza (Mt 11, 28-30)

 

Chrystus pokrzepia utrudzonych

 

Jezus przemówił tymi słowami:

«Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię. Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokornego serca, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem słodkie jest moje jarzmo, a moje brzemię lekkie».

 

 

 

 

XV Tydzień Zwykły - Wtorek

Kategoria: Liturgia Opublikowano: wtorek, 18, lipiec 2017 Agnieszka Malicka

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza ( Ewangelia Mt 11, 20-24)

Jezus gromi oporne miasta

 

Jezus począł czynić wyrzuty miastom, w których dokonało się najwięcej Jego cudów, że się nie nawróciły.

«Biada tobie, Korozain! Biada tobie, Betsaido! Bo gdyby w Tyrze i Sydonie działy się cuda, które u was się dokonały, już dawno w worze i w popiele by się nawróciły. Toteż powiadam wam: Tyrowi i Sydonowi lżej będzie w dzień sądu niż wam.

A ty, Kafarnaum, czy aż do nieba masz być wyniesione? Aż do Otchłani zejdziesz. Bo gdyby w Sodomie działy się cuda, które się w tobie dokonały, przetrwałaby aż do dnia dzisiejszego. Toteż powiadam wam: Ziemi sodomskiej lżej będzie w dzień sądu niż tobie».

 

 

 

Czy można na własne oczy widzieć cuda i nie nawrócić się? Oczywiście, że tak. Jezus mówi to bardzo wyraźnie w dzisiejszej Ewangelii.

Pomyśl dzisiaj o Twoim sercu i poszukaj w historii swojego życia tych momentów, w których doświadczyłeś/aś Bożej pomocy i zastanów się czy one stały się impulsem do nawrócenia i zmiany, walki z grzechem i złymi przywiązaniami, czy może były jednorazowym poruszeniem emocji, które szybko opadły, a Ty wróciłeś/aś do tego, co było wcześniej. Bóg daje nam znaki, ale nie sądźmy, że coś się zmieni w naszym życiu bez naszej osobistej decyzji.

Czytaj więcej: XV Tydzień Zwykły - Wtorek

XII Tydzień zwykły - Wtorek

Kategoria: Liturgia Opublikowano: wtorek, 27, czerwiec 2017 Agnieszka Malicka

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza (Mt 7, 6. 12-14)

Brama szeroka i brama ciasna

 

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Nie dawajcie psom tego, co święte, i nie rzucajcie swych pereł przed świnie, by ich nie podeptały nogami, i obróciwszy się, nie poszarpały was samych.

Wszystko więc, co byście chcieli, żeby wam ludzie czynili, i wy im czyńcie. Albowiem to jest istota Prawa i Proroków.

Wchodźcie przez ciasną bramę. Bo szeroka jest brama i przestronna ta droga, która prowadzi do zguby, a wielu jest takich, którzy przez nią wchodzą. Jakże ciasna jest brama i wąska droga, która prowadzi do życia, a mało jest takich, którzy ją znajdują!»

 

 

 

Dzisiaj Pan udziela nam trzech cennych rad.

 

Pierwszej „ Nie dawajcie psom tego, co święte, i nie rzucajcie swych pereł przed świnie”. Wspomniane zwierzęta ( psy, świnie) uchodziły w narodzie izraelskim za nieczyste. Werset ten stanowi więc upomnienie, aby naukę Jezusa głosić z roztropnością i należnym dla niej szacunkiem. 

 

Perłami są duchowe łaski, jakie otrzymujemy od Boga. Jednak często w chwilach próby zdarza się, że porzucamy te cenne perły, tak łatwo wyzbywając się naszych wartości, zasad moralnych za srebrniki akceptacji, przyjemności czy świętego spokoju. Ale spokój nigdy nie będzie święty, bo wcześniej czy później zabraknie pokoju. Jezus ostrzega, że przy takich wyborach, gdy perły będziemy porzucać - zostaną z nas strzępy. Kiedy Dobra Nowina nie ma podatnego gruntu, nie przemienia chrześcijan. Otrzymują bowiem duchowe perły, a nie chcą ich zdeponować w swoim umyśle, sercu i na ustach. Módlmy się więc, abyśmy umieli dobrze wykorzystać i pomnożyć otrzymane łaski. 

 

Druga rada nazwana jest „złotą regułą” , która zawiera w sobie wszystko, co Prawo i Prorocy zalecali jako odgałęzienia jednego drzewa: Miłość bliźniego oznacza miłość Boga i od Niego pochodzi.

Czytaj więcej: XII Tydzień zwykły - Wtorek

XII Niedziela zwykła

Kategoria: Liturgia Opublikowano: niedziela, 25, czerwiec 2017 Agnieszka Malicka

 

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza (Mt 10, 26-33)

Nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało 

 

Jezus powiedział do swoich apostołów:

«Nie bójcie się ludzi! Nie ma bowiem nic skrytego, co by nie miało być wyjawione, ani nic tajemnego, o czym by się nie miano dowiedzieć. Co mówię wam w ciemności, powtarzajcie w świetle, a co słyszycie na ucho, rozgłaszajcie na dachach.

Nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, lecz duszy zabić nie mogą. Bójcie się raczej Tego, który duszę i ciało może zatracić w piekle. Czyż nie sprzedają dwóch wróbli za asa? A przecież bez woli Ojca waszego żaden z nich nie spadnie na ziemię. U was zaś policzone są nawet wszystkie włosy na głowie. Dlatego nie bójcie się: jesteście ważniejsi niż wiele wróbli.

Do każdego więc, kto się przyzna do Mnie przed ludźmi, przyznam się i Ja przed moim Ojcem, który jest w niebie. Lecz kto się Mnie zaprze przed ludźmi, tego zaprę się i Ja przed moim Ojcem, który jest w niebie».

 

  

 

 

 

" Nie bójcie się! " - Jezus w dzisiejszej Ewangelii mówi to aż trzy razy. Dziś potrzeba jest męstwa. Każda okoliczność życia jest stosowna do składania świadectwa o Bogu. Z tego obowiązku nic nie może zwolnić chrześcijanina. Jezus uczył, że droga do chwały prowadzi przez cierpienie. Zanim nastanie dzień Jego tryumfu, będzie musiał wiele cierpieć. Ten sam los czeka tych, którzy zdecydują się pójść za Nim; droga Mistrza stanie się drogą uczniów. Upokorzenia, cierpienia, wyrzeczenia i ofiara Jezusa znajdą swoją kontynuację w życiu Jego uczniów. Głoszenie Ewangelii będzie wymagało odwagi i wytrwałości. Uczniowie muszą być zdecydowani na składanie świadectwa w świetle, czyli publicznie, i głoszenie wszędzie tego , co usłyszeli w ciemności, czyli o czym Jezus mówił tylko im. Chrystus z naciskiem podkreślił obowiązek dawania świadectwa, nawet jeśli wiąże się ono z zagrożeniem życia. Wypełnienie tego nakazu będzie możliwe, jeśli pójdziemy za przykładem Mistrza. On ze zjednoczenia z Ojcem oraz złożonej w Nim nadziei czerpał siłę do wypełnienia swojej misji. Bóg bowiem zawsze jest obrońcą prześladowanych i okazuje się ostatecznym zwycięzcą. Jezus  Chrystus, który poniósł śmierć za wszystkich, przyjdzie w chwale jako sędzia świata i obrońca tych, którzy Mu zaufali. Do Niego będzie należało ostatnie słowo w historii świata i ludzkich losów. Policzone włosy na głowach i los wróbli są symbolem wiedzy Boga o ludziach i opieki, jaką nad nimi roztoczył.

Czytaj więcej: XII Niedziela zwykła

XI Niedziela zwykła

Kategoria: Liturgia Opublikowano: niedziela, 18, czerwiec 2017 Agnieszka Malicka

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza ( Mt 9, 36-10, 8)

Rozesłanie Dwunastu.

 

Jezus widząc tłumy ludzi, litował się nad nimi, bo byli znękani i porzuceni, jak owce nie mające pasterza. Wtedy rzekł do swych uczniów: żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Wtedy przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów i udzielił im władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie słabości. A oto imiona dwunastu apostołów: pierwszy Szymon, zwany Piotrem, i brat jego Andrzej, potem Jakub, syn Zebedeusza, i brat jego Jan, Filip i Bartłomiej, Tomasz i celnik Mateusz, Jakub, syn Alfeusza, i Tadeusz, Szymon Gorliwy i Judasz Iskariota, ten, który Go zdradził. Tych to Dwunastu wysłał Jezus, dając im następujące wskazania: Nie idźcie do pogan i nie wstępujcie do żadnego miasta samarytańskiego! Idźcie raczej do owiec, które poginęły z domu Izraela. Idźcie i głoście: Bliskie już jest Królestwo Niebieskie. Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy! Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie!

 

 

Jezus jest Dobrym Pasterzem. Wzrusza Go widok bezbronnych owiec, czyli ludzi potrzebujących Jego pomocy, udręczonych i zagubionych. Widząc wielkie potrzeby, zaprasza także innych ludzi, aby mieli udział w Jego pasterskiej trosce. Konieczność wielu współpracowników Jezus obrazuje metaforą żniw, które w Piśmie Świętym są częstą ikoną zbawienia. W Palestynie na żniwa jest niewiele czasu. Dojrzałe zboże musi być zżęte szybko, zanim ziarno wypadnie z kłosów i zanim zostanie spalone przez słońce. Trzeba więc wynająć wielu robotników, aby praca została zakończona we właściwym czasie. Dzięki nauczaniom i cudom Jezusa, królestwo Boże szerzyło się coraz bardziej. Nadszedł czas Bożych żniw, gdyż pola ludzkich serc obrodziły obficie. Nieliczni robotnicy nie zbiorą całego plonu błogosławieństwa Bożego. Potrzeba więcej żniwiarzy - uczniów Chrystusa, którzy podejmą Jego misję w świecie. Nowe powołania Kapłańskie, Zakonne, Misyjne i Apostolskie to intencja modlitwy podana nam przez samego Jezusa. Są one zawsze darem Bożym, ale i owocem naszej modlitwy.

Czytaj więcej: XI Niedziela zwykła