Ewangelia na Trzecią Niedzielę Zwykłą

Kategoria: Liturgia Opublikowano: sobota, 20, styczeń 2018 Magdalena Grąbczewska Drukuj E-mail

Słowa Ewangelii według świętego Marka ( Mk 1, 14-20)

Jezus wzywa ludzi do nawrócenia i powołuje pierwszych Apostołów

 

Gdy Jan został uwięziony, Jezus przyszedł do Galilei i głosił Ewangelię Bożą. Mówił: «Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże. nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię».

Przechodząc obok Jeziora Galilejskiego, ujrzał Szymona i brata Szymonowego, Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. Jezus rzekł do nich: «Pójdźcie za Mną, a sprawię, że się staniecie rybakami ludzi».

I natychmiast zostawili sieci i poszli za Nim.

Idąc dalej, ujrzał Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego Jana, którzy też byli w łodzi i naprawiali sieci.

Zaraz ich powołał, a oni zostawili ojca swego, Zebedeusza, razem z najemnikami w łodzi i poszli za Nim.

 

 

Potrzeba wiary, aby stać się rybakami ludzi. Powołując Apostołów Jezus nie używa wyszukanych słów. Zastając ich przy codziennej pracy wzywa ich do tego, aby poszli za Nim, a On przemieni ich życie. Do tej pory bowiem byli zwykłymi rybakami, rybakami po prostu.

Doświadczając powołania przez Jezusa otrzymują możliwość stania się kimś całkiem innym. Od tej pory będą poprzez Niego, doświadczając działania Ducha Świętego, łowić ludzi. Zostali powołani do tego, aby tworzyć żywy Kościół. 

 

Jezus spotyka nas w codzienności, podczas codziennych zajęć. Dociera do nas ze Swoim zaproszeniem do przemiany naszego życia. Do nas także nie kieruje wyszukanych słów. Nas także pragnie obdarzyć Duchem. 

Zapraszając do naszego życia Jezusa, odpowiadając na Jego wezwanie i my otrzymujemy szansę na przemianę. Jezus uświęca każdą nasza czynność, jeśli czynimy ją w Jego Imieniu, zgodnie z Jego nauką, na Jego świadectwo. Jezus zaprasza nas do tego, abyśmy i my razem z Nim budowali Kościół. 

 

Jest coś zachwycającego, coś porywającego w tym zdaniu, które Jezus wypowiada powołując Apostołów. Jest to zdanie, które wypowiada do każdego z nas. To także zapowiedź przyszłej wspólnoty, czynionych cudów, wielkich i pięknych znaków, które będą się stawać za Jego przyczyną, poprzez Niego. Jest to zapowiedź działania Ducha Świętego w Kościele, Jego siły - siły Boga Wszechmogącego w Trójcy Świętej. 

 

Myśląc o powołaniu Apostołów, nie mogę stać się obojętną na wielką wiarę, wielkie zaufanie jakim obdarzyli oni Jezusa. Ich perspektywa była inna niż moja tu i teraz. Nie znali jeszcze prawdy o  wielkanocnym poranku, o zwycięstwie Jezusa nad śmiercią. 

 

Jakże łatwiej jest dziś odpowiedzieć na wezwanie Jezusa, kiedy znamy już prawdę o Jego życiu, śmierci i zmartwychwstaniu. Gdy doświadczamy świętości świętych, cudów i objawień. Gdy żyjmy w Kościele i Kościołem, a nie otrzymujemy powołania, aby stać się jego fundamentami. 

Trzeba zaufać. 

Gdy zaufamy Jezusowi staniemy się innymi ludźmi. 

Będziemy wzrastać, a wraz nami rósł będzie żywy Kościół Ducha. 

 

Odsłony: 65