Ewangelia na Jedenastą Niedzielę Zwykłą.

Kategoria: Liturgia Opublikowano: sobota, 16, czerwiec 2018 Agnieszka Malicka

Słowa Ewangelii według Świętego Marka ( Mk 4, 26-34)

Rozwój Królestwa Bożego

 

Jezus mówił do tłumów:

 

«Z królestwem Bożym dzieje się tak, jak gdyby ktoś nasienie wrzucił w ziemię. Czy śpi, czy czuwa, we dnie i w nocy, nasienie kiełkuje i rośnie, sam nie wie jak. Ziemia sama z siebie wydaje plon, najpierw źdźbło, potem kłos, a potem pełne ziarno w kłosie. Gdy zaś plon dojrzeje, zaraz zapuszcza sierp, bo pora już na żniwo».

 

Mówił jeszcze: «Z czym porównamy królestwo Boże lub w jakiej przypowieści je przedstawimy? Jest ono jak ziarnko gorczycy; gdy się je wsiewa w ziemię, jest najmniejsze ze wszystkich nasion na ziemi. Lecz wsiane, wyrasta i staje się większe od innych jarzyn; wypuszcza wielkie gałęzie, tak że ptaki podniebne gnieżdżą się w jego cieniu».

 

W wielu takich przypowieściach głosił im naukę, o ile mogli ją rozumieć. A bez przypowieści nie przemawiał do nich. Osobno zaś objaśniał wszystko swoim uczniom.

 

 

 

 Jak ziarno zasiane o odpowiedniej porze, tak królestwo Boże przychodzi do ludzi we właściwym momencie i rozwija się w sposób niezauważalny, lecz skuteczny. I podobnie jak dla zboża w odpowiedniej chwili przychodzi czas żniwa, tak też nadejdzie kiedyś dzień sądu, w którym każdy otrzyma zapłatę za owoce, jakie wydała jego wiara i współdziałanie z Bogiem w Jego królestwie założonym na ziemi.

Czytaj więcej: Ewangelia na Jedenastą Niedzielę Zwykłą.

Ewangelia na Dziesiątą Niedzielę Zwykłą.

Kategoria: Liturgia Opublikowano: niedziela, 10, czerwiec 2018 Agnieszka Malicka

Słowa Ewangelii według świętego Marka ( Mk 3, 20-35)

Szatan został pokonany

 

Jezus przyszedł z uczniami swoimi do domu, a tłum znów się zbierał, tak że nawet posilić się nie mogli. Gdy to posłyszeli Jego bliscy, wybrali się, żeby Go powstrzymać. Mówiono bowiem : „Odszedł od zmysłów”.

 

Natomiast uczeni w Piśmie, którzy przyszli z Jerozolimy, mówili: „Ma Belzebuba i przez władcę złych duchów wyrzuca złe duchy”.

 

Wtedy przywołał ich do siebie i mówił im w przypowieściach: «Jak może szatan wyrzucać szatana? Jeśli jakieś królestwo wewnętrznie jest skłócone, takie królestwo nie może się ostać. I jeśli dom wewnętrznie jest skłócony, to taki dom nie będzie mógł się ostać. Jeśli więc szatan powstał przeciw sobie i wewnętrznie jest skłócony, to nie może się ostać, lecz koniec z nim. Nie, nikt nie może wejść do domu mocarza i sprzęt mu zagrabić, jeśli mocarza wpierw nie zwiąże i wtedy dom jego ograbi.

 

Zaprawdę powiadam wam: wszystkie grzechy bluźnierstwa, których by się ludzie dopuścili, będą im odpuszczone. Kto by jednak zbluźnił przeciw Duchowi Świętemu, nigdy nie otrzyma odpuszczenia, lecz winien jest grzechu wiecznego». Mówili bowiem: „Ma ducha nieczystego”.

 

Tymczasem nadeszła Jego Matka i bracia i stojąc na dworze, posłali po Niego, aby Go przywołać. Właśnie tłum ludzi siedział wokół Niego, gdy Mu powiedzieli: „Oto Twoja Matka i bracia na dworze pytają się o Ciebie”.

 

Odpowiedział im: „Któż jest moją matką i którzy są braćmi?” I spoglądając na siedzących wokoło Niego rzekł: „Oto moja matka i moi bracia. Bo kto pełni wolę Bożą, ten Mi jest bratem, siostrą i matką”.

 

 

Cała działalność Jezusa na ziemi przeniknięta była mocą Ducha Świętego. Jeśli więc nauczyciele Pisma twierdzą, że Jezus ma w sobie ducha nieczystego oraz, że działa mocą władcy złych duchów, to tym samym znieważają Ducha Świętego. Bluźnierstwo przeciwko Duchowi Świętemu oznacza przewrotne przypisywanie demonicznej działalności Bogu, który przecież okazuje wszystkim dobroć i miłosierdzie. Jest to świadome odrzucanie Bożej łaski i Jego daru zbawienia. Taki grzech nie może być odpuszczony, ponieważ człowiek, który go popełnia zamyka się na Boga, złośliwie utożsamiając Go z szatanem. W swoich przypowieściach Pan Jezus poucza, że to właśnie On jest tym mocniejszym, który pokonał „silnego”, czyli szatana, i odebrał mu jego mienie, tzn. tych wszystkich, którzy trwali w grzechu i przez to znajdowali się pod jego panowaniem. 

 

Czytaj więcej: Ewangelia na Dziesiątą Niedzielę Zwykłą.

Ewangelia na Dziewiątą Niedzielę Zwykłą.

Kategoria: Liturgia Opublikowano: sobota, 02, czerwiec 2018 Magdalena Grąbczewska

Słowa Ewangelii według świętego Marka ( Mk 2, 23 - 3,6)

Jezus jest panem szabatu

 

Pewnego razu, gdy Jezus przechodził w szabat wśród zbóż, uczniowie Jego zaczęli po drodze zrywać kłosy. Na to faryzeusze rzekli do Niego: «Patrz, czemu oni robią w szabat to, czego nie wolno?»

 

On im odpowiedział: «Czy nigdy nie czytaliście, co uczynił Dawid, kiedy znalazł się w potrzebie, i był głodny on i jego towarzysze? Jak wszedł do domu Bożego za Abiatara, najwyższego kapłana, i jadł chleby pokładne, które tylko kapłanom jeść wolno; i dał również swoim towarzyszom».

 

I dodał: «To szabat został ustanowiony dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu. Zatem Syn Człowieczy jest panem szabatu».

 

Wszedł znowu do synagogi. Był tam człowiek, który miał uschłą rękę. A śledzili Go, czy uzdrowi go w szabat, żeby Go oskarżyć.

 

On zaś rzekł do człowieka, który miał uschłą rękę: «Stań tu na środku». A do nich powiedział: «Co wolno w szabat: uczynić coś dobrego czy coś złego? Życie ocalić czy zabić?» Lecz oni milczeli. Wtedy spojrzawszy wkoło po wszystkich z gniewem, zasmucony z powodu zatwardziałości ich serca, rzekł do człowieka: «Wyciągnij rękę». Wyciągnął i ręka jego stała się znów zdrowa.

 

A faryzeusze wyszli i ze zwolennikami Heroda zaraz odbyli naradę przeciwko Niemu, w jaki sposób Go zgładzić.

 

 

 

 

 

Wszystko co mamy pochodzi od Boga. Jest nam dane i zadane. Są to chwile, sytuacje, dni, miesiące i lata. Całe ziemskie życie to sekwencja zdarzeń wiadomych tylko Panu, tego co jest przyczyną, skutkiem i celem. 

Jezus Chrystus jest Panem wszystkiego, także szabatu.

Ewangeliczny szabat zostaje dziś przedstawiony jako dar, którego szafarzem jest Chrystus. To szabat jest dla Boga a nie Bóg dla szabatu.

Człowiek pragnie spokoju. Pragnie wytchnienia, odpoczynku i chwili skupienia. Pragnie uporzadkowania i swoistego schematu w swoim życiu. Niedziela i odpoczynek staje się w dzisiejszej Ewangelii symbolem pewnego zastanego  ładu w życiu.

Jednocześnie Jezus ubolewa nad krótkowzrocznością  człowieka. W chwili gdy pozostajemy w relacji przewidywalności z naszym życiem,  człowiek próbuje  uzurpować sobie prawo do kontroli nad działaniem samego Boga.

Jednak to Bóg działa w naszym życiu tak jak chce i kiedy chce. Dzieje się tak, ponieważ Syn Boży jest Panem szabatu.

 

Dobry Boże proszę Cię o pokorę bym zawsze potrafił zrozumieć, że Twoje plany i czas, który wybierasz na ich realizację jest czasem właściwym. Proszę Cię o jasność umysłu i ufność serca abym potrafił przyjąć Twoją wolę  w czasie dla mnie wybranym. Abym zawsze potrafił rozpoznać Twoje działanie i odpowiedział na nie w chwili gdy zostanę wezwany. Nawet jeśli będzie to czas mojego wewnętrznego szabatu. 

Ewangelia na Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa.

Kategoria: Liturgia Opublikowano: czwartek, 31, maj 2018 Magdalena Grąbczewska

Słowa Ewangelii według świętego Marka ( Mk 14, 12-16. 22-26)

Ustanowienie ofiary Nowego Przymierza

 

 

W pierwszy dzień Przaśników, kiedy ofiarowano Paschę, zapytali Jezusa Jego uczniowie: „Gdzie chcesz, abyśmy poszli poczynić przygotowania, żebyś mógł spożyć Paschę?”

 

I posłał dwóch spośród swoich uczniów z tym poleceniem: „Idźcie do miasta, a spotka się z wami człowiek, niosący dzban wody. Idźcie za nim i tam, gdzie wejdzie, powiedzcie gospodarzowi: «Nauczyciel pyta: Gdzie jest dla Mnie izba, w której mógłbym spożyć Paschę z moimi uczniami?» On wskaże wam na górze salę dużą, usłaną i gotową. Tam przygotujcie dla nas”. Uczniowie wybrali się i przyszli do miasta, gdzie znaleźli, tak jak im powiedział, i przygotowali Paschę.

 

A gdy jedli, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dał im mówiąc: „Bierzcie, to jest Ciało moje”. Potem wziął kielich i odmówiwszy dziękczynienie dał im, i pili z niego wszyscy. I rzekł do nich: „To jest moja Krew Przymierza, która za wielu będzie wylana. Zaprawdę powiadam wam: Odtąd nie będę już pił z owocu winnego krzewu aż do owego dnia, kiedy pić go będę nowy w królestwie Bożym”.

 

Po odśpiewaniu hymnu wyszli w stronę Góry Oliwnej.

 

 

 

"Czym się Panu odpłacę za wszystko co mi wyświadczył..."

 

Dobroć Pana i Jego Łaska dla nas są niezmiernie. Dzięki Jego obecności serce człowieka i wszystko co to nas  otacza staje się pełne.

Pan Bóg przychodząc do człowieka pragnie jego szczęścia i spełnienia. Poprzez miłość Boga człowiek nabiera innej wartości. Poprzez Eucharystię staje się uświęcony  świętością samego Boga. Przyjmując do swojego serca Pana Jezusa przejmujemy dar Jego świętości, Jego mądrości, dobroci i Bożego Ducha.

Przyjmowanie Boga do serca to wielki dar, to kwintesencja Bożej miłości. Eucharystia to zjednoczenie Boskości Boga z sercem człowieka. To dar danym nam po to, aby każdego dnia człowiek mógł wzrastać, dążyć do świętości.

Poprzez dary Boga, które wzbogacają nas w ziemskiej wędrówce zyskujemy siłę do pokonywania trudów codzienności. Doświadczanie spotkania z Jezusem w Eucharystii jest dla czlowieka żrodlem siły i dobroci.

 

Panie Boże dziękuję Ci za dar Komunii Świętej. Za to, że pragniesz pozostać ze mną i ubogacać mnie. Za to że wspierasz mnie w ziemskiej wędrówce i jesteś przy mnie w każdym momencie mojego życia. Za to, że w jedności z Tobą i tu na ziemi mogę doświadczać cudów Nieba.

 

...Tak trudno jest zrozumieć Co

Nieludzką miarą mierzyć to

Że Niebo w nas być może nie nad nami

Że świętość ludzką rzeczą jest

Przez uśmiech słowo zwykły gest

 

Gdy z serca światu dajesz Alleluja...

 

Ewangelia na Uroczystość Najświętszej Trójcy.

Kategoria: Liturgia Opublikowano: sobota, 26, maj 2018 Agnieszka Malicka

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza ( Mt 28, 16-20)

Dana Mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi 

 

Jedenastu uczniów udało się do Galilei, na górę, tam gdzie Jezus im polecił. A gdy Go ujrzeli, oddali Mu pokłon. Niektórzy jednak wątpili. Wtedy Jezus podszedł do nich i przemówił tymi słowami:

 

«Dana Mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi. Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata».

 

 

 

„A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata.”

 

Ja wiem, że jesteś Panie mój. Ja wiem, że jesteś tu. 

 

 

Czytaj więcej: Ewangelia na Uroczystość Najświętszej Trójcy.