Ewangelia na Piątą Niedzielę Wielkanocną.

Opublikowano: sobota, 18 maj 2019
wolontariatSłowa Ewangelii wg Św. Jana 
Przykazanie nowe daję wam
 
Po wyjściu Judasza z wieczernika Jezus powiedział: «Syn Człowieczy został teraz otoczony chwałą, a w Nim Bóg został chwałą otoczony.
Jeżeli Bóg został w Nim otoczony chwałą, to i Bóg Go otoczy chwałą w sobie samym, i to zaraz Go chwałą otoczy. Dzieci, jeszcze krótko jestem z wami. Przykazanie nowe daję wam, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem; żebyście i wy tak się miłowali wzajemnie. Po tym wszyscy poznają, że jesteście uczniami moimi, jeśli będziecie się wzajemnie miłowali». (J 13, 31-33a. 34-35)
 
W Wielki Czwartek Jezus, który niebawem udaje się w drogę wypowiada mowę pożegnalną. I tak Jezus mówi o dwóch sprawach:  ku czemu sam idzie rozstając się z nimi oraz co jest dla uczniów najważniejsze w obliczu bliskiej rozłąki. Wbrew pozorom (śmierć na krzyżu wówczas uchodziła za najbardziej hańbiącą) właśnie drogą przez krzyż Jezus zmierza ku chwale wspólnej z Ojcem. Chrystus wie, że krzyż, który będzie musiał ponieść, choć boli naprawdę, jest chwalebny, to znaczy jest bramą do życia.
 
Drogą zaś dla uczniów dostępną, a zarazem niezbędną do osiągnięcia celu – bycia z Jezusem – jest zachowywanie Jego nowego przykazania : " Abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem." Tylko taki będzie znak rozpoznawczy prawdziwych Jego uczniów. Przy tym miarą tego miłowania nie ma być dawne " Jak siebie samego", lecz całkiem nowe i zdumiewające : " Jak Ja was umiłowałem".  Miarą miłości nie jestem już ja sam (miłuj bliźniego, jak siebie samego), ale jest nią Bóg wcielony. Ta miłość nie oznacza jednak uśmiechania się do wszystkich, dobrotliwej naiwności czy też dbania za wszelką cenę o miłą atmosferę. Jezus mówił prawdę, nawet jeśli innym się ona nie podobała. Tak samo działają Jego uczniowie. Widzą, „jak wiele Bóg przez nich zdziałał”, ale zarazem są świadomi, że „przez wiele ucisków trzeba nam wejść do królestwa Bożego” – jak czytamy w Dziejach Apostolskich. Apostołowie głoszą Żydom i poganom prawdziwą przyszłość. A skoro tak, to sami nie wahają się oddać za tę nowinę swego życia. Kościół potrzebuje dziś takiej gorliwości i odwagi.
 
" Abyście się wzajemnie miłowali". Jedno z ostatnich pragnień Jezusa przed odejściem do Ojca. Myślał o wszystkich, również o Judaszu. W miłości nikogo nie wolno pominąć. Jezus zna wszystkie zranienia i krzywdy, którymi wzajemnie się kaleczymy. Czy potrafię pogodzić się z zadawanym mi bólem przez innych? Czy spotykam się i rozmawiam z osobami, które mnie w życiu zraniły, zdradziły, opuściły w najtrudniejszych chwilach życia?
 
 Przywołaj w myślach osoby, które trudno ci kochać. Zawierz je Panu Jezusowi. Zawierz Panu swoją rodzinę, wspólnotę.  Poproś o dar wzajemnej miłości, aby wszyscy, którzy patrzą na nasze życie, rozpoznali w nas uczniów Jezusa. 
 
 
Gdzie miłość wzajemna i dobroć,  tam znajdziesz Boga Żywego. 
 
Zgromadziła nas tu razem Miłość Chrystusa
Weselmy się w Nim i radujmy.
 
Z pokorą szczerą kochajmy Boga 
I czystym sercem miłujmy się nawzajem.
 
Skoro wszyscy się tu gromadzimy - strzeżmy 
się tego co nas rozdziela.
 
Niech ustaną gniewy i spory 
A pośrodku nas niech będzie Chrystus. 

Odsłony: 149