70 LAT PARAFII - 7 maja 2017r. - fotorelacja

Opublikowano: wtorek, 09 maj 2017

Za  wszystko 

                      dziękujemy Ci,  Jezu

 

 

W niedzielę 7 maja, obchodziliśmy jubileusz 70 lecia odprawienia w naszym Kościele pierwszej Mszy Świętej.  W tym dniu odprawione zostały Msze Święte w intencji naszej Parafii. O godzinie 9.00 adorowaliśmy Pana, w Najświętszym Sakramencie. Msze Święte celebrował Proboszcz ks. Marcin Madej oraz ojciec duchowny ks. Janusz Szczepaniak z Szczecińskiego Seminarium. Księdza Janusza gościmy w tym tygodniu z okazji misji Fatimskich. Na 70 lecie Parafii została także przygotowana wystawa, gdzie możemy zobaczyć, jak rozwijała się Parafia pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Tanowie przez te 70 lat. Wiele serc, zagarniętych przez Jedno Serce. Jedno Serce najprostsze, najłagodniejsze.

Wystawę wzbogaciły prace naszych Parafian : ikony p. Wiesławy Zarosińskiej oraz akwarele p. Jana Matury. Wystawa będzie stała w naszym Kościele jeszcze przez jakiś czas. 

 

Serce Twoje Jezu to największy skarbiec miłości.

W Tobie, Panie, wszystko dobre jest, co daje Ojcowskie Twe Serce.

 

Za wszystko, dzięki Ci, Jezu.

 

 

Jeden duch i jedno serce ożywiały wszystkich wierzących. Żaden nie nazywał swoim tego, co posiadał, ale wszystko mieli wspólne. Apostołowie z wielką mocą świadczyli o zmartwychwstaniu Pana Jezusa, a wszyscy oni mieli wielką łaskę.  Nikt z nich nie cierpiał niedostatku, bo właściciele pól albo domów sprzedawali je  i przynosili pieniądze [uzyskane] ze sprzedaży, i składali je u stóp Apostołów. Każdemu też rozdzielano według potrzeby.

Dzieje Apostolskie 4,32-35

 

Kościół od samego początku jest miejscem wiary, miejscem przekazywania wiary. Równocześnie jesteśmy zanurzeni w komunię z innymi braćmi i siostrami w wierze.  Sobór Watykański II przypomina o tym w następujący sposób: „Podobało się jednak Bogu uświęcać i zbawiać ludzi nie pojedynczo, z wyłączeniem wszelkich wzajemnych powiązań, lecz ustanowić ich jako lud, który uznałby Go w prawdzie i Jemu święcie służył” (Konstytucja dogmatyczna „Lumen gentium”, 9). Przypominając ponownie liturgię Chrztu św., zauważmy, że na zakończenie potrójnego wyrzeczenia się szatana i wyznania wiary rodziców i chrzestnych celebrans stwierdza: „Taka jest nasza wiara. Taka jest wiara Kościoła, której wyznawanie jest naszą chlubą, w Chrystusie Panu naszym”. Wiara jest cnotą teologiczną, daną przez Boga, lecz przekazywaną przez Kościół na przestrzeni całej historii. Ten sam św. Paweł, pisząc do Koryntian stwierdza, że przekazał im Ewangelię, którą sam z kolei otrzymał (por. 1 Kor 15,3).

Istnieje nieprzerwany łańcuch życia Kościoła, głoszenia Słowa Bożego, sprawowania sakramentów, docierający aż do nas, a który nazywamy Tradycją. Daje nam ona gwarancję, że to, w co wierzymy jest autentycznym orędziem Chrystusa, przepowiadanym przez Apostołów. Rdzeniem zasadniczego przepowiadania jest wydarzenie śmierci i zmartwychwstania Pana, z którego wypływa całe dziedzictwo wiary, przekazywane przez Kościół w sposób autentyczny i pewny z pokolenia na pokolenie.  

 

Wiara osobista wzrasta i dojrzewa we wspólnocie kościelnej. 

 

Rozpowszechniona dziś tendencja, by spychać wiarę do sfery prywatnej przeczy jej naturze. Potrzebujemy Kościoła, aby mieć potwierdzenie naszej wiary i aby doświadczyć darów Boga: Jego Słowa, Sakramentów, wsparcia łaski i świadectwa miłości. W ten sposób nasze „ja” w „my” Kościoła może być postrzegane równocześnie jako adresat i uczestnik wydarzenia, które je przewyższa: doświadczenia komunii z Bogiem, która tworzy komunię między ludźmi. W świecie, gdzie indywidualizm wydaje się regulować stosunki między ludźmi, czyniąc je coraz bardziej kruchymi, wiara wzywa nas do bycia Kościołem, ludźmi niosącymi miłość i komunię Boga całej ludzkości.

 

Wspólnota jest darem od Boga. 

 

Dziękujemy Ci Boże za dar wspólnoty Kościoła, jaki od Ciebie otrzymaliśmy, za to, że pragniesz nam przewodniczyć i czuwać nad nami, że przychodzisz do nas poprzez  słowa, modlitwę i czyny. Za to, że dałeś nam swojego Ducha, Ducha który pragnie jedności i który nieustannie prowadzi nas do Ciebie poprzez drugiego człowieka. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Odsłony: 780